Boşlukta süzülüyorsun,
Kim çekse seni kendine doğru
Mecalin yoktur karşı koymaya.
Gittiğin yerde,
Alışırsın rahat uykulara

Halbuki ben biliyorum,
-bir zamanlar-
Bir ev bellemiştin kendine,
Her ayrıldığında dönmek için uğraştığın.
Bir hayal kurardın her gece, aynı yerde
Bir yolun vardı,
Hiç şaşmazsın sandığın

Birdenbire bir rüzgar esti,
Evin yoktu artık, yolun kayıptı artık

Şimdi burdasın
ama gitmeye hazırsın
Çünkü ne yolun aynı ne hayallerin
Herkes kırıklarından tutuyor şimdi,
Çekiyorlar kendilerine seni.

Süzülürken,
Eksiliyorsun bilerek, isteyerek
Yüreğinin kırgın köşelerinden,
Birer birer bırakıyorsun umutlarından
Bir zamanlar yolunu süsleyen hayallerinden
Gittiğin her yere
Hatıra kalıyorlar senden

CEVAP VER

1 × three =